Who Wants to be a Millionaire?

Polecam film dokumentalny BBC o uczestnikach i animatorach finansowego show-businessu. W nim między innymi wizyta w domu Kiyosakich. Autorzy rozprawili się z tematem trochę tendencyjnie, sugerując że  kongresy poszukiwaczy szczęścia i bogactwa to nowe "opium dla mas". Ale i tak uważam, że materiał jest świetny, o wiele lepszy od głośnego u nas "Witajcie w życiu".

Link do filmu poniżej:
http://www.bbc.co.uk/i/b017xgn6/

kiedy zwlekać?

http://www.flickr.com/photos/tubgurnard

Dużo się dzieje, a odkąd wyciąłem ze strony programy partnerskie, formularz dotacji, Google AdSense i Ad-taily traktuję tego bloga hobbistycznie i na luzie. Dlatego też zwlekałem z napisaniem nowej notki. Teraz napisała się sama, właśnie przez opóźnianie i przeczekiwanie.

Dla fanów Getting Things Done zwlekanie jest ulubionym chłopcem do bicia. Opóźniając realizację zleceń, planów i marzeń, oddalamy się od celu. Człowiek ulega rozpraszaczom (internetowi, grom, sklepom) Powstaje ryzyko zniechęcenia i rozleniwienia. Odraczanie spowalnia proces, zaburza sprawność działania. A wyznaczone cele czekają!

Mam trochę inne zdanie. Może to przez fatalizm, pogodny fatalizm co prawda. Może przez flegmatyzm, a raczej skłonność do refleksji. Nawet jeśli to jest autyzm albo tępota maślanych oczek. Tak czy inaczej uważam, że zwlekanie nie zawsze jest negatywne.

Zamiast skakać od działania do działania, warto je przemyśleć. Czasami wystarczy zwyczajnie odczekać. Dać czas sytuacji. Pozwolić stawać się rzeczom bez wpływania na nie.

Na poziomie codziennego życia najlepsze przykłady dobrego zwlekania wiążą się z kosztami. Zwłaszcza z kosztami konsumpcji. Odłożenie zakupu komputera czy samochodu to czysty zysk - później będą i tańsze, i lepsze. Z tego powodu oddalam też pomysł założenia firmy. Zamiast martwić się kosztami inwestycji, ZUS i podatków, nie wspominając o walce o klienta, wybieram na razie pracę na emigracji. 

Londyn po 6 tygodniach

Zawsze kiedy przejeżdżałem przez Śląsk, nie mogłem się oprzeć myśli: co ludzi tu trzyma? Po co prowadzić smutne życie w nędznych miastach, kiedy ma się 20 minut do Krakowa, z Rynkiem, Kazimierzem i Bulwarami Wiślanymi? Odkąd jestem w UK podobnie myślę o całej Polsce. Wiem, że to aroganckie i naiwne, ale lekkość bytu pracownika niewykwalifikowanego w Londynie jest szokująca.

Co zdumiewające dla Polaka, panuje tu powszechne przeświadczenie, że za pracę należą się pieniądze. Nawet praca dla organizacji pozarządowych, w Polsce domyślnie darmowa, oferowana jest za sowite wynagrodzenie. Inna sprawa, że jako świeży emigrant nie mam na nią dużych szans. Zamiast tego podaję klientom zupę, dostając w zamian więcej niż w najlepszych czasach w Polsce jako biały kołnierzyk.

Język urzędników i oficjalnych informacji nie jest napuszony - bo wychodzi z ust i spod klawiatur osób, które czują się częścią wspólnoty. To dziwi kogoś przyzwyczajonego do polskiej biurokracji, hodującej od pokoleń kastę urzędników, którzy nie mają kontaktu z życiem i specjalizują się w przeszkadzaniu. Na ulicach, w metrze, w sklepach, na każdym kroku masz dowody, że społeczeństwo różnorodne i otwarte to nie tylko papierowy slogan.

Myślę sobie, że zaletą życia w niedojrzałym i biednym społeczeństwie jest to, że można przeprowadzić się do dojrzalszego i bogatszego. Dzięki temu dobre samopoczucie nie ustępuje pomimo zajęcia niskiego miejsca w tym społeczeństwie, a jego wady drażnią dopiero po długim czasie, kiedy już zapomniało się o większych wadach tego poprzedniego.

coolness factor

www.sheknows.com

Benzyna drożeje, politycy kłamią, szef się czepia, znów jest poniedziałek, no i jeszcze, cholera, te raty... Mam nadzieję, że taka mantra niezliczonych ludzi, którzy zapełniają od rana ulice, nigdy nie stanie się moją.

Jedząc frytki w tanim, arabskim barze (halal, of course), między poranną a popołudniową turą szukania pracy poniżej moich kwalifikacji, jak i wracając do zatłoczonych motelowych pokoików przy King's Cross czy Marble Arch, czuję się wspaniale. W planowaniu uwzględniłem bowiem element, który jest zbyt często ignorowany przez racjonalistów. To coolness factor, czyli czynnik "fajności", który sprowadza się do szukania poczucia przepływu. Warto zadbać o nowość, nawet jeżeli niesie ze sobą ryzyko.

Potocznie rozumiana dojrzałość może być beznadziejną pułapką. W odpowiedzi na wyzwania codzienności staramy się być profesjonalni, generować zyski, ograniczać koszty. W tych rozsądnych planach, spójnych strategiach i systemach nie brakuje niczego, z wyjątkiem błysku ekscytacji, prawdziwego zaangażowania, dreszczyku emocji, w skrócie - smaku życia.

Widać to na wielu blogach finansowych, gdzie stan budżetu, księgowe odruchy i spryt w oszczędzaniu prądu opanowały cały horyzont poznawczy. Na Boga, nie bądźmy nudziarzami! Żeby nie doprowadzić do załamania nerwowego albo skrajnej apatii, warto trochę odrdzewieć i uwzględnić w swoich planach coolness factor. Nie chodzi przy tym o szpan i pokazówkę. Kompasem jest tu przede wszystkim własne samopoczucie.

gap year - podsumowanie

http://www.flickr.com/photos/55389817@N02/

Na koniec swojego długiego urlopu postanowiłem przeprowadzić się do Londynu. Mentalnie zamknąłem już "gap year" i wracam do poważnego życia. Szukam tu pracy.

Urlop nie był bardzo spektakularny, raczej prywatny i spokojny. To był prezent, który sobie sprawiłem. Dla zachowania dyscypliny uczestniczyłem w dwóch solidnych, kilkumiesięcznych kursach - jednym zawodowym i jednym twórczym, tak dla równowagi.

Samo nie chodzenie do pracy było czymś ekscytującym. Zrozumieją ci, którzy długo pracują na etacie (ja pracowałem przez 7 lat). Nagle masz tyle dni do wykorzystania. Nawet tracenie ich, patrzenie jak przepływają, było przez jakiś okres świetne. Ale myśl, że całe życie można absolutnie nic konstruktywnego nie robić, nie zmierzać w żadnym kierunku, jest straszna. A tak przecież spędza czas większość populacji.

Radość z całkowitej swobody nie trwa wiecznie, ma datę ważności. Według mojego doświadczenia wynosi ona pół roku, po którym zaczyna doskwierać nadmiar czasu i wraca potrzeba większej dyscypliny. Poza tym te pół roku dzieli się na 3 miesiące ekscytacji i 3 miesiące stabilizacji w nowym, swobodnym życiu. Ogarnia cię spokój i stan "fully recharged". To znak, że piła jest naostrzona.

Polecam każdemu.